Wortel

Wortel betekent: (groente) de eetbare wortel van de peen

mannelijk (de)/ˈwɔrtəl/

Wat is de betekenis van Wortel?

Wortel betekent: (groente) de eetbare wortel van de peen

zelfstandig naamwoord

groente (groente) de eetbare wortel van de peen
het onderste, meestal in de grond doordringend gedeelte van een plant dat hem hold geeft en voedsel en water uit de bodem opneemt
wiskunde (wiskunde) een getal gezien in zijn verhouding tot het getal van zijn tweede macht, derde macht, enz
taalkunde (taalkunde) radix, de kleinste betekenisvolle eenheid in een taal, ontdaan van alle afhankelijke, betekenisdragende elementen, zoals klinkerwisseling, voor- en achtervoegsels, invoegsels en uitgangen.
inplanting of dat waaruit iets ontspringt

Cornelia lijkt bezig te zijn om met een wortel een gans te vullen, en dat doet ze niet bepaald zachtzinnig.
We hebben wortelen met erwten gegeten.
Als je onkruid wiedt moet je de wortels niet in de grond laten, want dan groeit het zo weer terug.
De wortel van honderdvierenveertig is twaalf.
[D]e meeste werkwoorden worden gevormd door achter de wortel een suffix te voegen; zo'n wortel + suffix heet thema of stam en achter die stam komen dan de persoonsuitgangen, althans in 't praesens.[http://www.dbnl.org/tekst/scho074hist01_01/scho074hist01_01_0010.htm dbnl]

* In de betekenis van ‘ondergronds deel van een plant’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1240

Gierigheid ( of hebzucht) is de wortel van alle kwaad — door gierigheid ontstaan er veel problemen en is er veel ellende in de wereld
Met wortel en tak uitroeien — iets volledig bestrijden om er geen last meer van te hebben

Engelscarrot, root, root

Franscarotte, racine, racine

DuitsMöhre, Mohrrübe, gelbe Rübe

Spaanszanahoria, raíz, raíz

Italiaanscarota, radice, radice

Portugeescenoura, raiz, raiz

Russischморковь, корень, корни

Chinees胡萝卜, 红萝卜, 根

Japans人参, にんじん, 根

Koreaans당근, 뿌리

Arabischجذر, جذر

Turkshavuç, kök

Poolsmarchew, marchewka, korzeń

Zweedsmorot, rot, rot

Deensgulerod, rod, rod