aaneenrijging

vrouwelijk (de)/anˈenrɛiɣɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het aan elkaar vast rijgen (ook figuurlijk)
    Dat is louter een aaneenrijging van feiten, gebeurtenissen, meningen of andere zaken.

Etymologie

* van aaneenrijgen .

Verwante woorden

aaneenaaneenbindenaaneenbindtaaneenbondaaneenflansenaaneengebondenaaneengebrachtaaneengeflanstaaneengeflansteaaneengegroeidaaneengegroeideaaneengehecht
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek