aanspreker

mannelijk (de)/ˈansprekər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

beroep (beroep) de aanzegger van een sterfgeval en de persoon die de begrafenis of crematie regelt
De aanspreker maakte het plotselinge overlijden van Petra bekend.

*afgeleid van aanspreken

Engelsundertaker's man

Franscroque-mort

DuitsAnsprecher, Begräbnisbitter, Leichensager

Spaansempresario de pompas fúnebres

Zweedsbegravningsman