afblaffen

/ˈɑvblɑfə(n)/

Wat is de betekenis van afblaffen?

afblaffen betekent: (ov) door bejegening met ruwe woorden van zich afschrikken

Betekenis

werkwoord
  1. ov (ov) door bejegening met ruwe woorden van zich afschrikken

Voorbeelden van "afblaffen" in een zin

  • Hij had me niet moeten afblaffen dat is belachelijk, wat er dan ook is gebeurd, je hebt dat niet op anderen af te reageren.

Betekenis en uitleg van afblaffen

Afblaffen betekent iemand op een scherpe of boze manier terechtwijzen of bekritiseren. Het kan ook duiden op het hardop uiten van onvrede of frustratie richting iemand die je iets niet goed hebt zien doen.

Het woord wordt vaak gebruikt in situaties waar iemand zich kritiek of ongenoegen over een ander niet kan of wil verbergen. Je kunt het gebruiken wanneer iemand zijn stem verheft om een fout of ongepast gedrag aan te kaarten. De nuance ligt in de directe en soms onvriendelijke manier van aanspreken, wat kan bijdragen aan een gespannen sfeer.

Voorbeelden

  • De leraar begon de leerling af te blaffen omdat hij niet had opgelet tijdens de les.
  • Na het afblaffen van de manager voelde het team zich demotiveerd en onzeker over hun prestaties.
  • Hij blafte zijn hond af toen die besloot om met zijn favoriete schoenen te spelen.

Woordoorsprong

Het woord 'afblaffen' is waarschijnlijk een samenstelling van 'af' en 'blaffen', waarbij 'blaffen' verwijst naar het hardop spreken of schreeuwen, vaak in een bemoedigende of bedreigende context.

Veelgestelde vragen over afblaffen

Wat is de betekenis van afblaffen?

afblaffen betekent: (ov) door bejegening met ruwe woorden van zich afschrikken

Wat zijn synoniemen van afblaffen?

Synoniemen van afblaffen zijn: afbekken, afsnauwen, snauwen, toebijten, toesnauwen.

Hoe gebruik je afblaffen in een zin?

Voorbeeld: “Hij had me niet moeten afblaffen dat is belachelijk, wat er dan ook is gebeurd, je hebt dat niet op anderen af te reageren.

Vertalingen

Engelssnarl, snub
Duitsanfahren, anschnauzen