ballingschap

vrouwelijk (de)/'bɑlɪŋsxɑp/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. gedwongen verblijf elders dan waar men thuis is
    Koninging Wilhelmina leidde een regering in ballingschap gedurende de bezetting.
    De ballingen leefden in ballingschap.

Etymologie

*Afgeleid van balling .

Vertalingen

Engelsexile
DuitsExil, Verbannung
Spaansexilio, destierro