ballotage

vrouwelijk (de)/bɑlɔ'taʒə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het stemmen over iemands toelating bij een sociëteit of vereniging
    De ballotage bepaalde of hij lid mocht worden.
  2. (België) een herstemming
    Wij eisen een ballotage!

Etymologie

* van balloteren

Vertalingen

Engelsballot, balloting, voting by ballot
Spaansbalotaje