banderilla
mannelijk/vrouwelijk (de)/ˌbɑndəˈrilja/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een versierde stok met weerhaken aan het einde, gebruikt bij stierengevechten
Etymologie
* Leenwoord uit het Spaans, in de betekenis van ‘gepunte stok met vlaggetje’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1886
Vertalingen
Spaansbanderilla
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek