bandoneon
mannelijk (de)/bɑnˈdoneɔn/
Wat is de betekenis van bandoneon?
bandoneon betekent: (muziekinstrument) een wisseltonig instrument met doorslaande tongen en een blaasbalg
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (muziekinstrument) een wisseltonig instrument met doorslaande tongen en een blaasbalg
Voorbeelden van "bandoneon" in een zin
- De bandoneon werd in Duitsland uitgevonden, maar is nu vooral in Zuid-Amerika populair. (tangomuziek)
Veelgestelde vragen over bandoneon
Wat is de betekenis van bandoneon?
bandoneon betekent: (muziekinstrument) een wisseltonig instrument met doorslaande tongen en een blaasbalg
Welk woordgeslacht heeft bandoneon?
bandoneon is een mannelijk (de).
Hoe gebruik je bandoneon in een zin?
Voorbeeld: “De bandoneon werd in Duitsland uitgevonden, maar is nu vooral in Zuid-Amerika populair. (tangomuziek)”
Etymologie
*(eponiem): van "Bandoneon", genoemd naar de 19e-eeuwse Duitse harmonicaverkoper , die het instrument omstreeks 1840 uitvond, in de betekenis van ‘toetsinstrument’ voor het eerst aangetroffen in 1912
Vertalingen
Duitsbandoneon
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek