behoefte

vrouwelijk (de)/ˈbə'huftə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iets wat benodigd of zeer wenselijk is
Ik kan mezelf niet in eigen behoeften voorzien.
Tijdens de diensten luisterde ik zelden naar wat de predikant te vertellen had, omdat ik het vaak niet eens was met wat hij verkondigde. Het was te ver verwijderd van de alledaagse werkelijkheid en de realiteit van menselijke emoties, behoeftes en imperfecties.
behoefte hebben aan: iets heel erg nodig hebben
Niemand die behoefte had aan namen, uitleg, eindeloze mooipraterij.
Na twintig jaar hard werken in glimmende kantoorgebouwen had ik behoefte aan meer natuur en avontuur.
behoefte doen: poepen
De hond doet zijn behoefte in de goot naast het trottoir.

* van behoeven

Engelsneed

Fransbesoin

DuitsBedürfnis, Bedarf

Spaansnecesidad

Italiaansbisogno

Portugeesnecessidade

Russischнужда

Japans必要, ひつよう, hitsuyou

Poolspotrzeba

Zweedsbehov

Deensbehov