bekennen
/bəˈkɛnə(n)/
Wat is de betekenis van bekennen?
bekennen betekent: (ov) iets laak- of strafbaars toegeven
Betekenis
werkwoord
- (ov) iets laak- of strafbaars toegeven
- niet te bekennen zijn: ontbreken, niet te vinden zijn
- (ov) (eufemisme) (Bijbel) (seksualiteit) seksuele omgang hebben met (iemand)
Voorbeelden van "bekennen" in een zin
- Na een langdurig verhoor bekende hij de moord gepleegd te hebben.
- Zij bekende haar zonden tijdens de biecht.
- Ik moet bekennen dat ik verbaasd was.
- We dachten hem daar aan te zullen treffen, maar hij was in geen velden of wegen te bekennen.
- In werkelijkheid kunnen ze alleen maar wadend in de troebele poel hun dood tegemoet zijn gelopen - een nabij ravijn is nergens te bekennen.
Etymologie
*[3] Leenvertaling van Latijn "cognoscere" in de Latijnse Vulgatatekst van de Bijbel.
Vertalingen
Engelsconfess, know, have carnal knowledge
Fransavouer, connaître
Duitsbekennen, gestehen, zugeben
Spaansconfesar, conocer
Poolsprzyznać
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek