bekeuring

vrouwelijk (de)/bəˈkørɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een boete die wordt opgelegd voor het overtreden van een wet
    Hij kreeg een bekeuring voor het rijden door het rode verkeerslicht.
    Veel mensen krijgen een bekeuring voor foutief parkeren.

Etymologie

* van bekeuren .

Vertalingen

Engelsfine
Fransamende
DuitsGeldstrafe
Spaansmulta
Italiaansmulta,, sanzione pecuniaria
Portugeesmulta
Russischштраф
Poolsmandat