bekoorlijkheid

vrouwelijk (de)/bə'korləkhɛɪt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de hoedanigheid van het kunnen bekoren
    Je moet de bekoorlijkheid van het onderwerp niet onderschatten.

Etymologie

*Afgeleid van bekoorlijk .

Synoniemen

aanlokkelijkheidaanminnelijkheidaanminnigheidaantrekkelijkheidbeminnelijkheidbevalligheidinnemendheidliefelijkheidschoonheid
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek