belezenheid

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het veel (boeken) gelezen hebben en daardoor veel kennis bezittend
Daarbij was hij volgens zijn zoon geen archiefrat: "De laatste keer dat hij een archief zag, was toen hij omstreeks 1960 werkte aan zijn dissertatie." Hij baseerde zich op literatuur en gebruikte zijn belezenheid om over geschiedenis te denken en erover te schrijven.

Etymologie

* afleiding van belezen

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek