beschieting

vrouwelijk (de)/bəˈsxitɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. militair (militair) het onder zwaar vuur leggen van een vijandelijke positie
    Er volgde een langdurige beschieting van de belegerde stad.

Etymologie

*Naamwoord van handeling van beschieten

Vertalingen

Spaansbombardeo

Verwante woorden

beschaafbeschaafdbeschaafdebeschaafdenbeschaafderbeschaafderebeschaafdheidbeschaafdstbeschaafdstebeschaaftbeschaambeschaamd
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek