beu
/bø/
Wat is de betekenis van beu?
beu betekent: alleen predicatief met oorzakelijk voorwerp: iets ~ zijn: niet langer iets onaangenaams door de vingers willen zien
Betekenis
bijvoeglijk naamwoord
- alleen predicatief met oorzakelijk voorwerp: iets ~ zijn: niet langer iets onaangenaams door de vingers willen zien
Voorbeelden van "beu" in een zin
- Hij was die vervelende houding meer dan beu.
Etymologie
Van Middelnederlands boy/bo; wellicht een variant op bah. In de betekenis van ‘zat [2] zijn, niet goed meer kunnen verdragen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1621
Vertalingen
Engelssick and tired
Fransmarre
lizat
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek