beu
Wat is de betekenis van beu?
beu betekent: alleen predicatief met oorzakelijk voorwerp: iets ~ zijn: niet langer iets onaangenaams door de vingers willen zien
Betekenis
- alleen predicatief met oorzakelijk voorwerp: iets ~ zijn: niet langer iets onaangenaams door de vingers willen zien
Voorbeelden van "beu" in een zin
- Hij was die vervelende houding meer dan beu.
Betekenis en uitleg van beu
Het woord 'beu' beschrijft een gevoel van vermoeidheid of frustratie over iets dat je al te vaak hebt meegemaakt. Wanneer je iets of iemand 'beu' bent, heb je er genoeg van en wil je er niet langer mee geconfronteerd worden.
Je gebruikt 'beu' vaak in situaties waarin je geduld opraakt of wanneer je iets vervelends tot vervelens toe hebt moeten ervaren. Het woord heeft een informele toon en kan zowel over dingen als mensen gebruikt worden. Het geeft een sterke emotionele lading aan de uitdrukking van je gevoelens, meestal met een hint van ongeduld of irritatie.
Voorbeelden
- Na wekenlang dezelfde film te hebben gezien, was ik het echt beu en besloot ik iets anders te streamen.
- Hij is beu dat zijn collega altijd laat is en overweegt om met hem te praten.
- Zij was beu dat haar vrienden nooit op tijd kwamen voor afspraken.
Woordoorsprong
Het woord 'beu' komt uit het Middelnederlands en is verwant aan het woord 'beu' in het Duits, dat een vergelijkbare betekenis heeft.
Veelgestelde vragen over beu
Wat is de betekenis van beu?
beu betekent: alleen predicatief met oorzakelijk voorwerp: iets ~ zijn: niet langer iets onaangenaams door de vingers willen zien
Hoe gebruik je beu in een zin?
Voorbeeld: “Hij was die vervelende houding meer dan beu.”
Etymologie
Van Middelnederlands boy/bo; wellicht een variant op bah. In de betekenis van ‘zat [2] zijn, niet goed meer kunnen verdragen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1621