bewijzen
Wat is de betekenis van bewijzen?
bewijzen betekent: (ov) aantonen; staven
Betekenis
- (ov) aantonen; staven
- (inerg) betuigen; een dienst bewijzen
- (refl) laten zien wat je kunt
- (refl) laten zien dat iets nuttig is
Voorbeelden van "bewijzen" in een zin
- Kunt u die stelling bewijzen met cijfers.
- De keiharde bewijzen waarmee ik een rechtszaak kan aanspannen tegen de verantwoordelijke hiervoor ontbreken.
- ' 'Maar je kunt niet bewijzen dat dit een Robles is,' zei Quick.
- De nieuwe werknemer heeft zich in zijn proefperiode voldoende bewezen.
- Computers hebben zich in de loop van de jaren wel bewezen.
Betekenis en uitleg van bewijzen
Bewijzen betekent aantonen dat iets waar of juist is. Het gaat erom feiten, ideeën of stellingen te onderbouwen met bewijs, zodat anderen overtuigd kunnen worden van de geldigheid ervan.
Je gebruikt het woord 'bewijzen' vaak in een formele of academische context, zoals in rechtszaken of wetenschappelijke onderzoeken. Het kan ook in dagelijkse gesprekken voorkomen wanneer je jouw standpunt wilt onderbouwen met argumenten of voorbeelden. Het impliceert een zekere mate van onderzoek of bewijsvoering om de juistheid te staven.
Voorbeelden
- De student moest zijn stelling bewijzen met relevante data en analyses.
- In de rechtszaal was het de taak van de aanklager om de schuld van de verdachte te bewijzen.
- Ze probeerde haar gelijk te bewijzen door oude foto's en getuigenissen te presenteren.
Woordoorsprong
Het woord 'bewijzen' komt van het Middelnederlandse 'bewijsen', dat is afgeleid van het werkwoord 'wijzen', wat betekent 'tonen' of 'aantonen'.
Veelgestelde vragen over bewijzen
Wat is de betekenis van bewijzen?
bewijzen betekent: (ov) aantonen; staven
Hoeveel betekenissen heeft bewijzen?
bewijzen heeft 4 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Hoe gebruik je bewijzen in een zin?
Voorbeeld: “Kunt u die stelling bewijzen met cijfers.”
Etymologie
*Afgeleid van wijzen