bijklank

mannelijk (de)/'bɛɪklɑŋk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een associatie die onwillekeurig door iets wordt opgeroepen
    Zijn naam heeft daardoor een nare bijklank gekregen.
  2. muziek (muziek) meeklinkende ongewenste klank

Synoniemen

connotatieondertoonbijbetekenisgevoelswaarde
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek