binding
vrouwelijk (de)/ˈbɪndɪŋ/
Wat is de betekenis van binding?
binding betekent: (scheikunde) het minimum in potentiële energie dat bestaat bij een bepaalde onderlinge afstand tussen twee of meer atomen waardoor deze in elkaars nabijheid gehouden worden
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (scheikunde) het minimum in potentiële energie dat bestaat bij een bepaalde onderlinge afstand tussen twee of meer atomen waardoor deze in elkaars nabijheid gehouden worden
- (sport) bevestiging van een skischoen op een ski, skibinding
- contacten, banden
Voorbeelden van "binding" in een zin
- Chemische bindingen kunnen tussen twee atomen aanwezig zijn, maar zij kunnen ook meer dan twee atomen betreffen.
- Omdat de binding niet op tijd losschoot heeft hij zijn been gebroken.
- De corrupte onderzoeker had bindingen met de industrie.
- Deze politieke partij heeft bindingen met de vakbond.
Veelgestelde vragen over binding
Wat is de betekenis van binding?
binding betekent: (scheikunde) het minimum in potentiële energie dat bestaat bij een bepaalde onderlinge afstand tussen twee of meer atomen waardoor deze in elkaars nabijheid gehouden worden
Hoeveel betekenissen heeft binding?
binding heeft 3 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft binding?
binding is een vrouwelijk (de).
Hoe gebruik je binding in een zin?
Voorbeeld: “Chemische bindingen kunnen tussen twee atomen aanwezig zijn, maar zij kunnen ook meer dan twee atomen betreffen.”
Etymologie
* van binden
Vertalingen
Engelsbond, tie
Spaansfijación, fijación de esquí
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek