boon

mannelijk/vrouwelijk (de)/bon/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

voeding (voeding) zaadje uit de peulvrucht van enige vlinderbloemige planten, waarvan men alleen de zaden ofwel de gehele vrucht eet
bloemplanten (bloemplanten) bepaald soort vlinderbloemige plant met rode, witte of paarse bloemen, , waaruit de eetbare peulvruchten groeien
bloemplanten (bloemplanten) bepaald soort vlinderbloemige plant met witte bloemen, , witte of paarse bloemen, waaruit de eetbare peulvruchten groeien

*van Middelnederlands "bone", in de betekenis van ‘zaad van peulvrucht’ voor het eerst aangetroffen in 1210

een heilig boontje — iemand die heel braaf is, of zich eerder uit schijnheiligheid zo voordoet
in de bonen zijn — in de war zijn
je eigen boontjes doppen — zelfstandig zijn, voor jezelf kunnen zorgen
ieder boontje geeft zijn toontje
boontje komt om zijn loontje
gezegd van iemand die na een misstap zijn verdiende straf krijgt
Een blauwe boon — een kogel
Honger maakt rauwe bonen zoet — wanneer iemand echt honger heeft kan die dingen eten die die normaal niet lust

Engelsbean, haricot

Fransharicot

DuitsBohne

Spaansjudía, alubia, frijol

Italiaansfagiolo, fagiolino

Portugeesfeijão

Japans豆

Koreaans콩

Poolsfasola

Zweedsböna