Bouwen

/ˈbɑuwə(n)/

Betekenis

werkwoord

ov, bouwkunde (ov), (bouwkunde) een constructie oprichten door het samenvoegen van onderdelen
Dit kasteel werd in de dertiende eeuw gebouwd.
Een goede vriendin verwees me naar Maurits de Planque, een ervaren survival-instructeur van wie ik het een en ander hoopte te leren, zoals vuur maken, een schuilplaats bouwen en wat ik zou kunnen eten uit de natuur mocht ik verdwalen.
Het werd met de minuut duidelijker dat zijn vrouw het podium bouwde waarop hij kon schitteren.
inerg (inerg) ~ op: zich verlaten op, vertrouwen op
Iemand waarop je kunt bouwen is een betrouwbaar persoon.

* In de betekenis van ‘het land bewerken’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1375

Engelsbuild, construct

Fransconstruire, édifier

Duitsbauen

Spaansconstruir, edificar

Italiaanscostruire, edificare

Portugeesconstruir

Russischстроить

Japans建てる, たてる, 建設

Koreaans만들다

Poolsbudować

Zweedsanlägga, bygga, förfärdiga

Deensbygge