brak
mannelijk (de)/brɑk/
Wat is de betekenis van brak?
brak betekent: een jachthond die gebruikt wordt voor de jacht op lopend wild
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een jachthond die gebruikt wordt voor de jacht op lopend wild
Voorbeelden van "brak" in een zin
- Er zijn verschillende hondenrassen die als brakken gebruikt worden.
Etymologie
* In de betekenis van ‘zilt’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1477
Vertalingen
Engelshound
Spaanssalobre
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek