brandbrief

mannelijk (de)/ˈbrɑndbrif/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. brief waarin in niet mis te verstane bewoordingen iets wordt medegedeeld of verzocht
    Een dag later vroeg Polare uitgevers in een brandbrief om vertrouwen.[https://grooblin.com/ajaxgrbl/media/9642 grooblin.com]
    Veertien Twentse burgemeesters dringen in een brandbrief aan op strengere wetgeving rond sektes.

Etymologie

* In de betekenis van ‘brief met maning’ voor het eerst aangetroffen in 1842

Verwante woorden

brancardbrancardierbrancardiersbrancardjebrancardsbranchebranche-eigenbrancheaanpakbrancheafspraakbranchebreedbranchecodebranchecodes
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek