brandewijn
mannelijk (de)/'brɑndəwɛɪn/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (drinken) een soort sterke drank
Etymologie
* In de betekenis van ‘gestookte sterkedrank’ voor het eerst aangetroffen in 1301
Vertalingen
Engelsbrandy
Franseau-de-vie
DuitsBrandy, Weinbrand, Branntwein
Spaansaguardiente
Italiaansbrandy
Poolsbrandy
Zweedsbrännvin
Deensbrændevin
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek