brandstichting

vrouwelijk (de)/'brɑntstɪxtɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

opzettelijk vernielen van allerlei zaken door middel van een brand
Tijdens diens voorgeleiding bij de rechter-commissaris betoogde het OM dat hij moet worden vervolgd voor een poging tot brandstichting met een terroristisch oogmerk. Hij zou een deel van de bevolking vrees hebben willen aanjagen; een voorwaarde om hem een terroristisch oogmerk ten laste te leggen.Joram Bolle NRC 13 april 2016

* van brandstichten

Engelsarson

Fransincendie criminel

DuitsBrandstiftung

Spaansincendio provocado, incendio premeditado, delito de incendio

Italiaansincendio doloso

Portugeesincêndio criminoso

Russischподжог

Japans放火罪

Koreaans방화

Arabischحريق معتمد

Poolspodpalenie

Zweedsmordbrand

Deensbrandstiftelse