breuklijn

mannelijk/vrouwelijk (de)/'brøklɛɪn/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. geologie (geologie) snijlijn van een geologische breuk met het aardoppervlak
  2. figuurlijk (figuurlijk) grens, lijn waarlangs iets makkelijk kan breken, barst
    De Tweede Wereldoorlog is een breuklijn in de geschiedenis.
  3. sociologie (sociologie) maatschappelijke verdeeldheid

Verwante woorden

BreuerBreugelbreugeliaansbreugeliaansebreugeliaanstBreugelmansBreugemBreughelbreukbreukbandbreukbandenbreukbelasting
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek