buitenissigheid

vrouwelijk (de)/bœytə'nɪsəxhɛɪt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het buitenissig zijn van iets of iemand
De Smart is populair vanwege zijn buitenissigheid.

Etymologie

*Afleiding van buitenissig .

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek