buldog

mannelijk (de)/ˈbʏldɔx/

Wat is de betekenis van buldog?

buldog betekent: stevig gebouwde hond met een grote kop en afhangende liphoeken, destijds gefokt om tegen stieren te vechten

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. stevig gebouwde hond met een grote kop en afhangende liphoeken, destijds gefokt om tegen stieren te vechten

Betekenis en uitleg van buldog

Een buldog is een stevige, gedrongen hond met een kenmerkende platte snuit en een sterke bouw. Ze staan bekend om hun trouwe en moedige karakter, en zijn vaak een geliefd huisdier vanwege hun vriendelijke aard.

Het woord 'buldog' wordt vaak gebruikt in de context van huisdieren en hondenrassen. Buldogs zijn populair in gezinnen vanwege hun zachtaardige gedrag, maar ze hebben ook een sterke persoonlijkheid. Deze honden zijn vaak te zien in parken en op evenementen, waar ze met andere honden en mensen interactie hebben.

Voorbeelden

  • Mijn buurman heeft een schattige buldog die altijd met zijn staart kwispelt als hij mij ziet.
  • Tijdens de hondenshow viel de buldog op door zijn unieke uiterlijk en kalme houding.
  • De buldog is een uitstekende waakhond, ondanks zijn vriendelijke uitstraling.

Woordoorsprong

Het woord 'buldog' komt van het Engelse 'bull-dog', waarbij 'bull' verwijst naar de sterke, gespierde bouw en 'dog' simpelweg hond betekent.

Veelgestelde vragen over buldog

Wat is de betekenis van buldog?

buldog betekent: stevig gebouwde hond met een grote kop en afhangende liphoeken, destijds gefokt om tegen stieren te vechten

Welk woordgeslacht heeft buldog?

buldog is een mannelijk (de).

Etymologie

* Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘hondensoort’ voor het eerst aangetroffen in 1729

Vertalingen

Engelsbulldog
Fransbouledogue
DuitsBulldogge
Spaansbuldog, dogo
Italiaansbulldog
Portugeesbuldogue
Russischбульдог
Chinees牛頭犬, 牛头犬
Japansブルドッグ
Koreaans불독
Poolsbuldog
Deensbuldog