charmant
Wat is de betekenis van charmant?
charmant betekent: aangenaam in omgang
Betekenis
- aangenaam in omgang
Voorbeelden van "charmant" in een zin
- Een stugge vrouw, die luisterde naar de bedrieglijk charmante naam Natascha en Engels met een loodzwaar Oostblokaccent sprak.
Betekenis en uitleg van charmant
Het woord 'charmant' beschrijft iets of iemand die een aantrekkelijke, innemende uitstraling heeft. Het gaat vaak om een combinatie van vriendelijkheid, flair en een bepaalde charme die iemand onweerstaanbaar maakt.
Je gebruikt 'charmant' vaak om een persoon te beschrijven die op een positieve manier de aandacht trekt, bijvoorbeeld bij een eerste indruk of tijdens een sociale gebeurtenis. Het woord kan ook betrekking hebben op een situatie of omgeving die een prettige, uitnodigende sfeer uitstraalt. Charmant zijn, impliceert vaak een zekere elegantie en een vermogen om anderen zich op hun gemak te laten voelen.
Voorbeelden
- De charmante ober zorgde ervoor dat we ons meteen welkom voelden in het restaurant.
- Met haar charmante lach wist ze de harten van iedereen in de kamer te veroveren.
- Het charmante dorpje aan het meer trok veel toeristen met zijn schilderachtige straatjes en vriendelijke bewoners.
Woordoorsprong
Het woord 'charmant' is afgeleid van het Franse 'charmant', wat 'aantrekkelijk' of 'verleidelijk' betekent. Dit is op zijn beurt afgeleid van het werkwoord 'charmer', dat 'verleiden' of 'betoveren' betekent.
Veelgestelde vragen over charmant
Wat is de betekenis van charmant?
charmant betekent: aangenaam in omgang
Hoe gebruik je charmant in een zin?
Voorbeeld: “Een stugge vrouw, die luisterde naar de bedrieglijk charmante naam Natascha en Engels met een loodzwaar Oostblokaccent sprak.”
Etymologie
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘leuk’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1698