colonne

mannelijk/vrouwelijk (de)/ko'lɔnə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. militair (militair) "convooi", rij van militairen of voertuigen in een groot aantal gelederen van kleine frontbreedte
    Een colonne van oude legervoertuigen maakt een ritje door de omliggende dorpen.
    De protesterende boeren reden met hun trekkers in colonne naar Brussel.
    De colonne marcheerde in rotten van 6.
  2. vijfde ~: een groep mensen die zich voordoet als loyaal, maar die in dienst staat van de vijand en in het geheim ondermijnende acties uitvoert
    {{ouds
    De Morisken waren een vijfde colonne ten dienste van de buitenlandse vijanden van Spanje.

Etymologie

*[2] In politiek figuurlijke zin ter aanduiding van een staatsvijandige groep mensen die zich heimelijk in het binnenland ophoudt, voor het eerst gebezigd op 18 oktober 1936 door de Spaanse regering, zie vindplaats hieronder.

Synoniemen

rijoptochtstoet

Vertalingen

Engelscolumn, fifth column
Franscolonne, cinquième colonne
DuitsMilitärkolonne, Fünfte Kolonne
Spaanscolumna, quinta columna
Italiaansquinta colonna
Deenskolonne, femte kolonne
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek