concluderen

/ˌkɔŋklyˈderən/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) tot een eis komen
Hij werd tot invrijheidsstelling geconcludeerd.
ov (ov) tot een besluit komen, een conclusie trekken
Het inspectierapport, dat onder meer concludeert dat er sprake is van financieel wanbeheer op de school, vormt de belangrijkste onderbouwing voor Slobs vordering dat het bestuur moet opstappen.
Nu ik haar schaamteloos kon aankijken omdat zij voor mij stond, zag ik mijzelf genoodzaakt te concluderen dat zij niet echt mooi was, althans niet op de banale manier waarop mooie vrouwen doorgaans mooi zijn.

*afgeleid van het Franse concluder (thans conclure) of daarvoor van het Latijnse 'conclūdere' [https://fr.wiktionary.org/wiki/conclure Wiktionnaire]

Engelsconclude, abstract, induce

Fransconclure

Duitsfolgern, schlussfolgern

Spaansconcluir, sacar conclusión

Italiaansconcludere, dedurre

Portugeesconcluir, depreender, tirar conclusão de

Deensslutte