consul

mannelijk (de)/ˈkɔnzʏl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

beroep, diplomatie (beroep) (diplomatie) gevolmachtigd vertegenwoordiger van een vreemde regering in een land.
geschiedenis, beroep (geschiedenis) (beroep) elk van de beide eerste overheidspersonen tijdens de Republiek in Rome.

*van Latijn "consul", in de betekenis van ‘gevolmachtigd vertegenwoordiger van land’ voor het eerst aangetroffen in 1470

Engelsconsul, consul

Fransconsul, consul

DuitsKonsul, Konsul

Spaanscónsul, cónsul

Italiaansconsole, console