debacle
alle geslachten/dəˈbakəl/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- bijzonder slecht aflopende gebeurtenisNa dat debacle had hij niet veel meer te verliezen.
Etymologie
*van "débâcle", in de betekenis van ‘ondergang’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1912
Vertalingen
Fransdébâcle
Spaansdebacle, fracaso
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek