decentie
Wat is de betekenis van decentie?
decentie betekent: het zich volgens de heersende normen en waarden gedragen
Betekenis
- het zich volgens de heersende normen en waarden gedragen
Betekenis en uitleg van decentie
Decentie verwijst naar een gevoel van fatsoen of gepastheid in gedrag en handelen. Het gaat om het naleven van sociale normen en waarden, zodat je op een respectvolle manier met anderen omgaat.
Dit woord wordt vaak gebruikt in discussies over morele en ethische standaarden, bijvoorbeeld in de context van wat als acceptabel of onacceptabel wordt beschouwd in de samenleving. Het kan zowel in persoonlijke als professionele situaties worden toegepast, bijvoorbeeld als het gaat om de manier waarop je je kleedt of je gedraagt op een werkplek. Decentie heeft een sterke link met bescheidenheid en respect voor anderen.
Voorbeelden
- Hij toonde decentie door zijn vriend niet in het openbaar te bekritiseren.
- In de vergadering was het belangrijk om met decentie te spreken, zodat iedereen zich gehoord voelde.
- Haar decente kledingkeuze viel in de smaak bij de formele gelegenheid.
Woordoorsprong
Decentie is afgeleid van het Latijnse woord 'decentia', wat 'geschiktheid' of 'passend gedrag' betekent. Het heeft door de tijd heen zijn betekenis van fatsoen en gepastheid behouden.
Veelgestelde vragen over decentie
Wat is de betekenis van decentie?
decentie betekent: het zich volgens de heersende normen en waarden gedragen
Welk woordgeslacht heeft decentie?
decentie is een vrouwelijk (de).
Wat zijn synoniemen van decentie?
Synoniemen van decentie zijn: modestie, pudiciteit, pudeur, kuisheid, fatsoen.
Etymologie
* uit het Frans