dictee
Wat is de betekenis van dictee?
dictee betekent: een tekst die wordt gedicteerd en door andere personen wordt opgeschreven als toets in het correct spellen
Betekenis
- een tekst die wordt gedicteerd en door andere personen wordt opgeschreven als toets in het correct spellen
Voorbeelden van "dictee" in een zin
- Ieder jaar is er een groot dictee op de televisie.
- A.F.Th. van der Heijden, winnaar van de Constantijn Huygens-prijs en de P.C. Hooftprijs, is dit jaar de auteur van het Groot Dictee der Nederlandse Taal. Hij treedt daarmee in de voetsporen van onder anderen Lieve Joris (2015), Bart Chabot (2014) en Kees van Kooten (2013). NRC 5 juli 2016
Betekenis en uitleg van dictee
Een dictee is een oefening waarbij iemand een tekst hardop voorleest, terwijl anderen deze tekst opschrijven. Het doel is meestal om spelling, grammatica en schrijfvaardigheid te verbeteren.
Dictees worden vaak gebruikt in het onderwijs, vooral in de basisschool- en middelbare schooljaren, om leerlingen te helpen beter te leren schrijven. Het kan ook in een zakelijke context voorkomen, bijvoorbeeld bij het trainen van nieuwe medewerkers in het correct schrijven van documenten. De nadruk ligt op nauwkeurigheid en aandacht voor detail.
Voorbeelden
- De lerares gaf een dictee om de spelling van de leerlingen te toetsen.
- Tijdens de training kregen de medewerkers een dictee om hun schrijfvaardigheid te verbeteren.
- In het weekend organiseerde de club een dictee voor de leden om hun taalkennis te testen.
Woordoorsprong
Het woord 'dictee' komt van het Franse 'dictée', wat 'voorgelezen tekst' betekent, afgeleid van het werkwoord 'dicter' dat 'voordragen' of 'voorlezen' betekent.
Veelgestelde vragen over dictee
Wat is de betekenis van dictee?
dictee betekent: een tekst die wordt gedicteerd en door andere personen wordt opgeschreven als toets in het correct spellen
Welk woordgeslacht heeft dictee?
dictee is een onzijdig (het).
Hoe gebruik je dictee in een zin?
Voorbeeld: “Ieder jaar is er een groot dictee op de televisie.”
Etymologie
* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘speloefening’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1929