dienstweigeraar

mannelijk (de)/'dinstwɛɪɣərar/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. militair (militair) dienstplichtige die uit principe weigert om aan militaire handelingen deel te nemen
    Ibiza werd het toevluchtsoord voor Amerikaanse dienstweigeraars tijdens de Vietnamoorlog.

Etymologie

* van dienstweigeren

Verwante woorden

DienDienaDiena'sdienaangaandedienaardienaarsdienarendienaresdienaressedienaressendienbakdienblaadje
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek