disco
Wat is de betekenis van disco?
disco betekent: (afkorting) (muziek), (horeca) discotheek
Betekenis
- (afkorting) (muziek), (horeca) discotheek
- (muziek) genre in de popmuziek, met een herkenbaar ritme, populair geworden in de tweede helft van de jaren zeventig van de twintigste eeuw
Voorbeelden van "disco" in een zin
- Ook al bleef de gevel uiteindelijk gespaard, toch kost het 15 jaar later nog moeite te ontdekken waar hij nou ook alweer precies zat. Niets op dit deel van het Singel, tussen Kalvertoren en Munt, herinnert nog aan de club (RoXY). Die geen gewone disco was, maar een instituut. Waar je in ‘gewone’ uitgaanskleding geen schijn van kans maakte, waar het hipste van het hipste op de dansvloer stond, waar internationale sterren in de rij stonden (en soms geweigerd werden) en waar het decor soms adembenemend (kitscherig) was. Waar prijzen werden uitgereikt als de Biggest Dick Award. Waar de grote kunstenaars van dat moment zich thuis voelden. En waar de succesroman uit 1989 Gimmick! van Joost Zwagerman zich deels afspeelt. Een wereld van vrijheid en tolerantie, zoals die alleen maar in Amsterdam kon bestaan. En waar de meeste mensen hooguit via de media wel eens een glimp van opvingen. NRC Saskia van Loenen 20 juni 2014
- In de documentaire Disco gaat Leo Blokhuis op zoek naar de oorsprong en het geheim van de muziekstijl disco. Wat is het geheim van disco? En wat heeft de muziek te maken met homo-emancipatie? En is disco eigenlijk wel een muziekstijl, of meer een beweging? NRC 7 februari 2015
Betekenis en uitleg van disco
Disco is een levendige en energieke muziekstijl die zijn hoogtijdagen beleefde in de jaren '70 en '80. Het woord verwijst ook naar de dansgelegenheden waar deze muziek wordt gedraaid, vaak vergezeld van kleurrijke lichten en een feestelijke sfeer.
Disco wordt vaak gebruikt in de context van feesten en dansen, waar mensen samenkomen om te genieten van de muziek en te bewegen op het ritme. Het woord kan ook verwijzen naar een specifieke cultuur en mode uit die tijd, met iconische outfits en dansstijlen. Tegenwoordig wordt disco soms als een nostalgische term gebruikt, vooral bij themafeesten of retro-evenementen.
Voorbeelden
- Tijdens het schoolfeest draaide de DJ alleen maar disco-hits uit de jaren '70.
- Ze droeg een glinsterende jurk naar het disco-event en viel meteen op op de dansvloer.
- De disco-zaal was gevuld met mensen die zich lieten gaan op de vrolijke muziek en de flitsende lichten.
Woordoorsprong
Het woord 'disco' is afgeleid van het Franse 'discothèque', wat verwijst naar een plek waar geluidsopnames worden opgeslagen en afgespeeld. Het heeft zijn intrede gedaan in de populaire cultuur in de jaren '60 en '70.
Veelgestelde vragen over disco
Wat is de betekenis van disco?
disco betekent: (afkorting) (muziek), (horeca) discotheek
Hoeveel betekenissen heeft disco?
disco heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft disco?
disco is een mannelijk (de).
Hoe gebruik je disco in een zin?
Voorbeeld: “Ook al bleef de gevel uiteindelijk gespaard, toch kost het 15 jaar later nog moeite te ontdekken waar hij nou ook alweer precies zat. Niets op dit deel van het Singel, tussen Kalvertoren en Munt, herinnert nog aan de club (RoXY). Die geen gewone disco was, maar een instituut. Waar je in ‘gewone’ uitgaanskleding geen schijn van kans maakte, waar het hipste van het hipste op de dansvloer stond, waar internationale sterren in de rij stonden (en soms geweigerd werden) en waar het decor soms adembenemend (kitscherig) was. Waar prijzen werden uitgereikt als de Biggest Dick Award. Waar de grote kunstenaars van dat moment zich thuis voelden. En waar de succesroman uit 1989 Gimmick! van Joost Zwagerman zich deels afspeelt. Een wereld van vrijheid en tolerantie, zoals die alleen maar in Amsterdam kon bestaan. En waar de meeste mensen hooguit via de media wel eens een glimp van opvingen. NRC Saskia van Loenen 20 juni 2014”
Etymologie
* Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘discotheek’ voor het eerst aangetroffen in 1979