discontinuïteit

vrouwelijk (de)/dɪskɔntinywi'tɛɪt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

plaats waar continuïteit ophoudt, een onderbreking

Etymologie

*afgeleid van continu en

Vertalingen

Spaansdiscontinuidad

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek