dommekracht
Wat is de betekenis van dommekracht?
dommekracht betekent: middel om zonder veel moeite of overleg kracht uit te oefenen
Betekenis
- middel om zonder veel moeite of overleg kracht uit te oefenen
- (gereedschap) werktuig dat dient om zeer zware voorwerpen op te lichten
- dom, log persoon die geen andere waarde heeft dan zijn lichaamskracht
Betekenis en uitleg van dommekracht
Dommekracht verwijst naar een kracht of invloed die voortkomt uit onwetendheid of een gebrek aan inzicht. Het is een soort brute kracht die niet altijd gepaard gaat met verstand of strategie, maar die toch effect kan hebben.
Dit woord wordt vaak gebruikt in situaties waarin iemand zonder veel nadenken of kennis een krachtige, maar misschien niet doordachte actie onderneemt. Het kan zowel negatief worden opgevat, als een gebrek aan finesse, als ook positief, als een soort onschuldige vastberadenheid. Dommekracht kan bijvoorbeeld op de werkvloer worden gebruikt om een situatie te beschrijven waarin iemand door zijn of haar stelligheid toch iets bereikt, ondanks een gebrek aan ervaring.
Voorbeelden
- De jongeman probeerde het zware voorwerp op te tillen met dommekracht, maar had beter om hulp kunnen vragen.
- In zijn enthousiasme om het project af te ronden, gebruikte hij dommekracht, wat resulteerde in een aantal onnodige fouten.
- Hoewel ze geen ervaring had, toonde ze dommekracht door het team aan te moedigen en hen te motiveren om door te zetten.
Woordoorsprong
Het woord 'dommekracht' is een samenstelling van 'dom', wat onwetend of onverstandig betekent, en 'kracht', wat duidt op fysieke of mentale macht. Deze combinatie suggereert een kracht die voortkomt uit een gebrek aan inzicht.
Veelgestelde vragen over dommekracht
Wat is de betekenis van dommekracht?
dommekracht betekent: middel om zonder veel moeite of overleg kracht uit te oefenen
Hoeveel betekenissen heeft dommekracht?
dommekracht heeft 3 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft dommekracht?
dommekracht is een mannelijk/vrouwelijk (de).
Etymologie
* In de betekenis van ‘werktuig’ voor het eerst aangetroffen in 1660