dorpelinge

mannelijk (de)/ˈdɔrpəˌlɪŋə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. vrouwelijke inwoner van een kleine plaats op het platteland
    Zo denkt ook dorpelinge Alie Kingma erover. “Den Haag is een doelwit. Als daar wat gebeurt, heeft dat een veel grotere impact dan hier.” Ze woont dertig jaar in het dorp, even lang als de schotelantennes er staan.

Etymologie

*afgeleid van "dorpeling"

Verwante woorden

Dorpdorpachtigdorpachtigedorpeldorpelingdorpelingendorpelsdorpeltjedorpeltjesdorpendorpenrondedorpentocht
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek