eigengerechtigheid

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het geheel naar eigen oordeel en op eigen gezag te werk gaand
    „Onze gerechtigheden zijn als een wegwerpelijk kleed” (Jesaja 64:6). Zoals het naakte lichaam onder gescheurde lappen gezien wordt, zo wordt ook het lichaam des doods gezien onder en door de gescheurde lompen van eigengerechtigheid. Wij kunnen onze plichten wel besmetten, maar zij kunnen ons niet rechtvaardigen.

Etymologie

*afgeleid van eigengerechtig

Vertalingen

Engelswilfulness, self-righteousness

Verwante woorden

eigeeleigeleEigemaneigeneigenaareigenaar-bewonereigenaar-directeureigenaar-verhuurdereigenaardigeigenaardigeeigenaardigereigenaardigere
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek