eiser
mannelijk (de)/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) de naam die in het burgerlijk procesrecht aan een procespartij wordt gegeven die een civiele procedure begintDe eiser eiste dat zijn buurman de overhangende takken van zijn boom zou verwijderen. De aangeklaagde buurman vond dit een onredelijke eis.
Etymologie
* van eisen
Vertalingen
Engelsclaimant, plaintiff, petitioner
Fransdemandeur, requérant
DuitsKläger
Spaansdemandante, demandador
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek