eiser

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch (juridisch) de naam die in het burgerlijk procesrecht aan een procespartij wordt gegeven die een civiele procedure begint
    De eiser eiste dat zijn buurman de overhangende takken van zijn boom zou verwijderen. De aangeklaagde buurman vond dit een onredelijke eis.

Etymologie

* van eisen

Vertalingen

Engelsclaimant, plaintiff, petitioner
Fransdemandeur, requérant
DuitsKläger
Spaansdemandante, demandador