woorden
boek
Start
›
E
›
enkelbreuk
enkelbreuk
mannelijk/vrouwelijk (de)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
breuk van een van de botten die het enkelgewricht betreffen
Verwante woorden
enkel
Enkelaar
enkelbaans
enkelband
enkelbanden
enkelbandje
enkelbandjes
enkelblessure
enkelblessuren
enkelblessures
enkelbloemig
enkelbloemige
Bron:
OpenTaal
&
WikiWoordenboek
← enkelbloemige
enkelbreuken →