epicentrum
Wat is de betekenis van epicentrum?
epicentrum betekent: (seismologie) het punt op het aardoppervlak loodrecht boven de haard van de aardbeving
Betekenis
- (seismologie) het punt op het aardoppervlak loodrecht boven de haard van de aardbeving
Betekenis en uitleg van epicentrum
Het epicentrum is het punt op het aardoppervlak dat recht boven de plaats ligt waar een aardbeving zich in de ondergrond heeft voorgedaan. Het is als het ware het 'hart' van de beving, waar de meeste schade vaak plaatsvindt.
Je gebruikt het woord epicentrum vooral in de context van seismologie en aardbevingen. Het kan ook figuurlijk worden gebruikt om te verwijzen naar een plek of situatie waar een belangrijke gebeurtenis of ontwikkeling zich concentreert. Denk bijvoorbeeld aan een stad die het epicentrum is van een culturele beweging.
Voorbeelden
- Na de aardbeving was het epicentrum duidelijk zichtbaar in de verwoeste gebouwen van de stad.
- De conferentie trok veel bezoekers en werd het epicentrum van innovatieve ideeën en discussies.
- Tijdens de storm was het epicentrum van de schade te vinden in de kustgebieden.
Woordoorsprong
Het woord epicentrum komt van het Griekse 'epikentron', wat 'boven het centrum' betekent. Het combineert 'epi' (boven) en 'kentron' (centrum).
Veelgestelde vragen over epicentrum
Wat is de betekenis van epicentrum?
epicentrum betekent: (seismologie) het punt op het aardoppervlak loodrecht boven de haard van de aardbeving
Welk woordgeslacht heeft epicentrum?
epicentrum is een onzijdig (het).
Etymologie
*afgeleid van centrum