erfgrens

mannelijk/vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

scheidingslijn tussen twee stukken land die horen bij een gebouw of boerderij
Het was een feit dat de geplande muur al sinds maanden niet meer dan een metersdiepe schacht op de erfgrens tussen Schaller en hen was.

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek