gewesttaal
mannelijk/vrouwelijk (de)/ɣəˈwɛstal/
Wat is de betekenis van gewesttaal?
gewesttaal betekent: (taalkunde) manier van spreken die de bewoners van een bepaalde streek onderling gewend zijn te gebruiken
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (taalkunde) manier van spreken die de bewoners van een bepaalde streek onderling gewend zijn te gebruiken
Voorbeelden van "gewesttaal" in een zin
- Net als hijzelf, niet toevallig, zijn het van geboorte dorpse jongens, opgegroeid met gras en land en sappige gewesttaal, een horizon die niet veel verder reikte dan hun oog.
- Het Vlaams (6 miljoen), steeds meer onderscheiden van het Nederlands, is bovendien nog opsplitsbaar in talloze bargoense gewesttalen die de Vlaamse uitstraling tot nul reduceren.
Veelgestelde vragen over gewesttaal
Wat is de betekenis van gewesttaal?
gewesttaal betekent: (taalkunde) manier van spreken die de bewoners van een bepaalde streek onderling gewend zijn te gebruiken
Welk woordgeslacht heeft gewesttaal?
gewesttaal is een mannelijk/vrouwelijk (de).
Wat zijn synoniemen van gewesttaal?
Synoniemen van gewesttaal zijn: regiolect, streektaal.
Hoe gebruik je gewesttaal in een zin?
Voorbeeld: “Net als hijzelf, niet toevallig, zijn het van geboorte dorpse jongens, opgegroeid met gras en land en sappige gewesttaal, een horizon die niet veel verder reikte dan hun oog.”
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek