standaardtaal

mannelijk/vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. taalkunde (taalkunde) officieel vastgelegde taalvorm die binnen een bepaald gebied als de voorgeschreven norm geldt
    Het verdwijnen van de uniforme standaardtaal.

Vertalingen

Engelsstandard language
Franslangue standard
DuitsAusbausprache, Schriftsprache, Standardsprache
Spaanslengua estándar
Italiaanslingua standard
Koreaans표준어