standaardtaal
mannelijk/vrouwelijk (de)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (taalkunde) officieel vastgelegde taalvorm die binnen een bepaald gebied als de voorgeschreven norm geldtHet verdwijnen van de uniforme standaardtaal.
Vertalingen
Engelsstandard language
Franslangue standard
DuitsAusbausprache, Schriftsprache, Standardsprache
Spaanslengua estándar
Italiaanslingua standard
Koreaans표준어
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek