grond
Wat is de betekenis van grond?
grond betekent: (geologie) een bepaald stuk van het aardoppervlak
Betekenis
- (geologie) een bepaald stuk van het aardoppervlak
- (geologie), (plantkunde) de stof van het aardoppervlak waarop planten en bomen groeien
- (geologie) het aardoppervlak in algemene zin
- (geologie) zeebodem
- (figuurlijk) de reden of basis van gedrag, houding, standpunt of motief
- (figuurlijk) (psychologie) het diepste wezen van iets of iemand
Voorbeelden van "grond" in een zin
- De projectontwikkelaar heeft die grond gekocht om huizen op te bouwen.
- De enige vlakke grond was de trail zelf dus ik hoopte dat er geen vroege hiker over me heen zou vallen in de ochtend. Maar dat gebeurde wel.
- De jongen zat de hele dag met zijn handen in de grond.
- Na een lange vliegreis stonden we eindelijk weer op de grond.
- Het schip was aan de grond gelopen.
Betekenis en uitleg van grond
Grond is de aarde of het terrein waarop we staan, maar het kan ook verwijzen naar de basis of fundament van iets. Het woord heeft zowel een fysieke als een abstracte betekenis, waardoor het veelzijdig inzetbaar is in verschillende contexten.
Je gebruikt het woord 'grond' vaak als je praat over de ondergrond waar iets op gebouwd is, maar ook in bredere zin om te verwijzen naar de redenen of oorzaken van een situatie. In juridische en filosofische discussies kan 'grond' ook een belangrijke rol spelen, bijvoorbeeld wanneer men spreekt over de grondslagen van een argument of overtuiging.
Voorbeelden
- Na de zware regenval was de grond zo drassig dat we onze plannen voor de picknick moesten annuleren.
- De grond van zijn overtuiging ligt in zijn opvoeding en de waarden die zijn ouders hem bijbrachten.
- Tijdens de vergadering legde ze de gronden uit voor haar voorstel, waardoor iedereen beter begreep waarom het belangrijk was.
Woordoorsprong
Het woord 'grond' stamt af van het Oudnederlands 'grund', wat ook 'bodem' of 'ondergrond' betekende. Dit is verwant aan het Germaanse woord 'grundō', dat een vergelijkbare betekenis heeft.
Veelgestelde vragen over grond
Wat is de betekenis van grond?
grond betekent: (geologie) een bepaald stuk van het aardoppervlak
Hoeveel betekenissen heeft grond?
grond heeft 6 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft grond?
grond is een mannelijk (de).
Wat zijn synoniemen van grond?
Synoniemen van grond zijn: terrein, prut, aarde, reden, beweegreden.
Hoe gebruik je grond in een zin?
Voorbeeld: “De projectontwikkelaar heeft die grond gekocht om huizen op te bouwen.”
Etymologie
* In de betekenis van ‘bodem’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1220
Uitdrukkingen
- Aan de grond houden — niet laten vliegen
- Aan de grond zitten — (Bijna) helemaal niets meer hebben; uitgeput zijn
- Als paddenstoelen uit de grond schieten — Overal snel uit het niets tevoorschijn komen
- Door de grond [kunnen] zakken — Zich plotseling erg beschaamd of vernederd voelen
- Geen grond hebben — Geen basis hebben, op niets gestoeld zijn
- Geen voet aan de grond krijgen — Geen houvast kunnen krijgen, ergens geen vat op krijgen
- Met beide benen op de grond staan — Realistisch zijn
- Met de grond gelijk maken — Geheel afbreken, slopen