grootte

vrouwelijk (de)/ˈɣrotə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

mate waarin iets of iemand groot is, de afmeting
Een meloen ter grootte van een voetbal.
Nadat zo'n zwart gat is gevormd, kan het toenemen in grootte door materie uit de omgeving op te nemen.
Niet zo gek dus dat ook de geboorte van de maan is toegeschreven aan de catastrofale inslag van de pasgeboren aarde met Theia - een hypothetische protoplaneet ter grootte van Mars.

*van Middelnederlands "grote", op te vatten als afgeleid van "groot" , in de betekenis van ‘afmeting’ aangetroffen vanaf 1287

Engelssize

Franstaille, grandeur

DuitsGröße

Spaanstamaño

Poolsrozmiar