halt
Wat is de betekenis van halt?
halt betekent: aansporing om te stoppen
Betekenis
- aansporing om te stoppen
- halt houden: stoppen, niet meer verder bewegen
- een ~ toeroepen: laten stoppen, tot stilstand brengen (ook fig.)
Voorbeelden van "halt" in een zin
- Halt! riep de politieagent.
- Voor het bordes hielden de vijf Roodhoofden halt. {{Aut|Herzen, Frank
- Is het nog mogelijk die beweging een halt toe te roepen?
Betekenis en uitleg van halt
Het woord 'halt' verwijst naar een moment van stilstand of onderbreking, vaak in de context van beweging. Het betekent dat iets of iemand stopt met vooruitgaan, meestal op een punt waar dat nodig of gewenst is.
Je gebruikt 'halt' vaak wanneer je een actie of beweging tijdelijk wilt onderbreken, bijvoorbeeld in verkeerssituaties of tijdens een presentatie. Het kan ook figuurlijk worden gebruikt, zoals in het stoppen met een bepaalde gewoonte of het pauzeren van een project. De nuance van 'halt' kan variëren van een dringende stop tot een meer casual pauze.
Voorbeelden
- De bus maakte een halt bij het volgende station om passagiers in en uit te laten stappen.
- Hij gaf een halt aan zijn dagelijkse routine om meer tijd voor zichzelf te nemen.
- De leraar vroeg de leerlingen om halt te roepen als ze twijfelden over hun antwoorden.
Woordoorsprong
Het woord 'halt' komt van het Oudhoogduitse 'halt' en is verwant aan het Engelse 'halt', wat ook 'stoppen' betekent.
Veelgestelde vragen over halt
Wat is de betekenis van halt?
halt betekent: aansporing om te stoppen
Hoeveel betekenissen heeft halt?
halt heeft 3 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft halt?
halt is een onzijdig (het).
Hoe gebruik je halt in een zin?
Voorbeeld: “Halt! riep de politieagent.”
Etymologie
* Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘tussenwerpsel: stop’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1673