Heuvel
Wat is de betekenis van Heuvel?
Heuvel betekent: (geologie) verhoging in het landschap die wat lager is dan een "berg" (tot ± 500 m)
Betekenis
- (geologie) verhoging in het landschap die wat lager is dan een "berg" (tot ± 500 m)
- (anatomie), (seksualiteit) "vagina", veelal in sensuele zin en/of als verkleinwoord
Voorbeelden van "Heuvel" in een zin
- Rome is oorspronkelijk gebouwd op zeven heuvels: Palatijn, Aventijn, Capitool, Quirinaal, Viminaal, Esquilijn en Coelius.
- Het pad slingerde langs rotsige heuvels en uitgestrekte valleien.
- Toen hij de kamer uit was, snelde ze naar het raam om hem na te kijken, terwijl hij de heuvel af liep naar het roestige hek.
Betekenis en uitleg van Heuvel
Een heuvel is een natuurlijke verhoging van het landschap, vaak minder hoog dan een berg. Heuvels kunnen begroeid zijn met gras, bomen of struiken en bieden vaak een mooi uitzicht over de omgeving.
Het woord 'heuvel' wordt vaak gebruikt om te verwijzen naar kleine, glooiende landvormen die je in parken, op het platteland of in heuvelachtige gebieden kunt tegenkomen. Heuvels zijn ideaal voor recreatieve activiteiten zoals wandelen en fietsen. De nuance van het woord kan variëren, afhankelijk van de hoogte en het type landschap waarin het voorkomt.
Voorbeelden
- De kinderen renden vrolijk de heuvel op om te gaan spelen.
- Vanaf de top van de heuvel had je een prachtig uitzicht over het dal.
- Tijdens de wandeling kwamen we een oude heuvel tegen, bedekt met kleurrijke bloemen.
Woordoorsprong
Het woord 'heuvel' is afgeleid van het Middelnederlandse 'huvel', wat een verhoging of ophoping betekent. Het is verwant aan woorden in andere Germaanse talen die vergelijkbare betekenissen hebben.
Veelgestelde vragen over Heuvel
Wat is de betekenis van Heuvel?
Heuvel betekent: (geologie) verhoging in het landschap die wat lager is dan een "berg" (tot ± 500 m)
Hoeveel betekenissen heeft Heuvel?
Heuvel heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft Heuvel?
Heuvel is een mannelijk (de).
Hoe gebruik je Heuvel in een zin?
Voorbeeld: “Rome is oorspronkelijk gebouwd op zeven heuvels: Palatijn, Aventijn, Capitool, Quirinaal, Viminaal, Esquilijn en Coelius.”
Etymologie
*(erfwoord), via Middelnederlands "heuvel" en "hovel" van , in de betekenis van ‘verheffing van aardbodem’ aangetroffen vanaf 901
Uitdrukkingen
- Het gras aan de andere kant van de heuvel is altijd groener — men denkt dat anderen geen problemen hebben